ฉันขอใช้ภาษาพ่อภาษาแม่เขียนบันทึกให้เพื่อนๆอ่านนะครับ

ตอนนี้มีรายการที่ฉันตั้งใจจะทำเต็มที่ 

หลังจากที่ฉันตระเวน หางานลำดับที่สอง รวมทั้งหมดเกือบ สี่สิบร้าน ที่เป็นร้านอาหารหรูอย่างที่ฝัน (ทั้งภัตตาคารห้าดาว และร้านขนมปัง กาแฟ บรรยากาศอบอุ่น), และร้านอาหารจานด่วนอย่างที่ไม่คาดฝัน

ฉันก็หมดสิ้นความหวังเรื่องการทำมาหากิน หวังเพิ่มรายได้จากงานแรกที่ไม่ทำเงินนัก จะนำไปตอบแทนผู้มีพระคุณหลายท่าน ที่ยังคงส่งกำลังใจมาให้เสมอ แม้ผ่านทวีปเอเชีย ข้ามมหาสมุทรแปซิฟิคและภูเขาอีกหลายลูก แรงนั้นก็ยังไม่ตกหล่นลงที่เขาลูกไหน

แล้ววันหนึ่ง ฉันก็รู้สึกอยากทำอะไรหลายอย่าง รู้สึกตื่นเต้นเมื่อคิดถึงมัน เหมือนทุกครั้งเวลาที่ได้ทำตามความฝัน  

ที่ผ่านมาฉันไม่เคยบอกตัวเองว่าฉันจะทำความฝันให้ยิ่งใหญ่ หรือ ความฝันของฉันมันมีขนาดไม่ใหญ่ ไม่ยาวเท่าของใคร

ตอนนี้ฉันรู้สึกแบบนั้นอีกครั้ง

ศิรวิชญ์ ชัยอภิสิทธิ์ ที่ยูท่า

10 เมษายน 2552